چند خط برای دوستانی که شاید از این طرح احمقانه سبزها بی‌خبر باشند:

وبلاگ‌ها و سایت‌های اپوزسیون و در صدر آنها ابوذرهای جناب میرحسین موسوی پیش از راهپیمایی و حماسه 22 بهمن امسال (88) از هواداران جنبس سبز خواسته بودند تا در طرحی که نام آن را "اسب تروا" گذاشته بودند، هواداران با پوششی عادی خود را به مراسم 22 بهمن در میدان آزادی رسانده و در هنگام برگزاری مراسم و در زمان سخنرانی دکتر احمدی‌نژاد نمادهای سبز خود را نشان داده و مانع از سخنرانی وی شوند و در نهایت با فتح!! میدان آزادی عظمت جنبش سبز را نشان دهند.

دیروز تمام کسانی که در این راهپیمایی حضور داشتند عظمت این جنبش را درک کردند از طرد سران این فتنه تا فرار میرحسین موسوی که خود را از دید مردم پنهان کرده و به روایتی با پوششی زنانه فرار کرده، نشان از عظمت این جنبش داشت.

این طرح کاریکاتوری که در بالا الصاق کرده‌ام اعتراف تلخی از سوی یکی از حامبان این جنبش و یکی از نویسندگان و کاریکاتوریست‌های فراری دولت اصلاحات (نیک‌آهنگ کوثر) است که بناچار لب به اعتراف گشوده است.

با دیدن این کاریکاتور دیگر نیازی به تعریف و توضیح بیشتر نیست.

این هم پایان توهم اکثریت!!

یا حق

چهارشنبه اتوبوسی که ما را آورد راهپیمایی، همان اتوبوسی بود که پدرم را برد جبهه. پلاک اتوبوس ایران 11 نبود. از آن قدیمی‌ها بود، نه از این لیزری‌ها. پلاک اتوبوس «BB-C068028H» بود و پلاک پدرم در جبهه AK-S022-91H»». من با همین اتوبوس رفتم راهی سرزمین نور شدم و بوسه زدم بر خاک کرخه نور. امسال عید باز هم با همین اتوبوس می‌خواهم بروم جنوب. من هنوز هم سوار هوندا 125 پدرم می‌شوم. پدرم روی همین موتور، موتور ضدانقلاب را در همین خیابان‌های تهران پایین آورد. 200 کلاهک هسته‌ای اسرائیل، حریف هوندا 125 پدر من نشده‌اند!. پدر من روی همین موتور به شهادت رسید ولی اجازه نداد که آبادان «عبادان» شود و خرمشهر «المحمره»؛ زیر لاستیک هوندا 125 پدر من هنوز هم دارد استخوان‌های آمریکا خرد می‌شود. امروز هم فتنه‌گران، از صدای هوندا 125 «بابااکبر» بیشتر از هیبت ماشین‌های ضدشورش نیروی انتظامی می‌ترسند.

چهارشنبه اتوبوسی که ما را آورد راهپیمایی ضدگلوله نبود. لاستیکش عاج نداشت. تاج و تخت نداشت. شیشه‌هایش دودی نبود. دنده‌اش خوب جا نمی‌رفت. فرمانش هیدرولیک نبود. سقفش یکی- دو تا سوراخ داشت. مثل BMW نبود که سقف متحرک داشته باشد. راننده‌اش کت و شلواری نبود. پیراهن مشکی‌اش وصله داشت. کاپشنش را از «تاناکورا» خریده بود که قبلا «ادواردو آنیلی» آن را پوشیده بود. برلوسکنی کت شلوار می‌پوشد. آنجلا مارکل کت دامن، سارکوزی یک وقت‌هایی لخت می‌گردد و من به کوری چشم France24 اعتراف می‌کنم و افتخار می‌کنم که...

اغتشاشات روز عاشورا که توسط اراذل و اوباش سازماندهی شده و با خسارات قابل توجه مالی و خسارت به اموال عمومی و اموال مردم همراه بود، به اغتشاشات همیشگی آنها ختم نشد و در حالی که میلیون ها تهرانی مشغول عزاداری طبق آیین سالهای گذشته خود بودند، تیم های ترور ضد انقلاب در اقدامی مشکوک سید علی موسوی، خواهرزاده میرحسین موسوی را به قتل رساندند.

این اقدام مشکوک در حالی در محدوده چهارراه کالج یکی از مراکز تجمع اغتشاشگران صورت گرفته است که گزارش ها حاکی از استفاده از اسلحه مخصوص تیم های ترور در این اقدام مشکوک دارد، چنانکه نوع سلاح و گلوله استفاده شده در این حادثه، نوعی خاص و کمیاب از گلوله وسلاح مخصوص تیم های ترور است.

همچنین گفته می شود بیش از ده نفر از اعضای کددار سازمان منافقین در اغتشاشات امروز بازداشت شده اند.

اما در این حادثه مشکوک آنچه بیش از همه قابل توجه بوده است، انتخاب خواهرزاده موسوی در میان جمعیت امروز حاضر در خیابان انقلاب است، انتخابی که به هیچ وجه اتفاقی به نظر نمی رسد. خواهرزاده میرحسین موسوی در اغلب تجمعات پس از انتخابات حاضر بوده و از این رو هدفی نشاندار برای تیم های ترور بوده است.

باقی در ادامه مطلب/